Ντρίμπλα αγάπη μου

Ένας χειρούργος χωρίς λαβίδες. Ένας καπετάνιος χωρίς καράβι, ένας αρχιτέκτονας χωρίς autocad, ένας καθηγητής χωρίς βιβλία, ένας ποδοσφαιριστής χωρίς ντρίμπλα.

Η κουβέντα άνοιξε (γιατί πότε έκλεισε;) όταν ο Μέσι αποφάσισε να ταΐσει τον Μπόατενγκ με ραντισμένη χλόη. Ντρίμπλα. Αυτή που σε σηκώνει από καρέκλες, ντιβάνια, καναπέδες και στάδια ακόμα κι αν πολλές φορές είναι παραμυθένια, ή αχρείαστη, ή ατελέσφορη γιατί εν τέλει η μπάλα δεν ακουμπάει πλεκτό.

Αυτή η περίεργη με τη δική της νοημοσύνη που γίνεται με ή χωρίς την μπάλα, με πατημένο κουτάκι μίλκο και ανακυκλωμένο κουτάκι κοκακόλα. Που γίνεται με, ή και χωρίς χώρο. Σε τσιμέντα, χώματα, γρασίδια κι άμμους. Σε αυτοσχέδια στάδια, ή «μνημεία». Σε σχολεία και σε κελιά.

Στον Πλανήτη Μπαλαλάικα υπάρχει ημέρα ντρίμπλας. Δεν πέφτει ποτέ Δευτέρα, ή μεσημέρια. Στον Πλανήτη Μπαλαλάικα υπήρχε ανέκαθεν αυτό το νοητικό  bookmark για τις ντρίμπλες που θέλουμε, ή δεν θέλουμε να θυμόμαστε. 10 ή και περισσότερες από αυτές συνοδευόμενες από τις μικρές τους ιστορίες.

 

10) Τα άλατα

Τον είπαν Μικρό Βούδα. Στα 1980s-1990s έκανε τα δικά του. Εδώ, απέναντι στην ενωμένη Τσεχοσλοβακία ξεκινάει απ’ την μέση του γηπέδου, αποφεύγει ένα flying tackle, και κάνει limbo μπροστά σε έναν κακόμοιρο αμυντικό. Χάρε Κρίσνα.

 

 

9) Η κομπόστα

Έκανε όνομα στο Eidhoven και ευτυχώς δεν έμεινε και για πολύ εκεί. Εδώ τον βλέπουμε με την φανέλα της Μπάρτσα (φόρεσε και άλλες δυστυχώς) να κάνει έναν συνδυασμό freestyle wave surf, με λίγο muay thai και μια μπάλα στα πόδια. Ο πραγματικός Ρονάλντο.

 

 

8) Φιλοσοφία στο Μποντουάρ

Συνήθως προτιμάται η ρουλέτα που καθιέρωσε ο Ζιζού από εποχής Μπορντώ. Θέλοντας να σταθώ στο «άλλα θέλω κι άλλα κάνω», παραθέτω αυτόν τον διπλό αργόσυρτο μπάλο απέναντι στην Ντέπορ. «Θα σου φύγω, στο χα πει».

 

 

7) Χάσαμε την αναγέννηση

Δεν έμπαινε σε αεροπλάνα. Έχανε σε σπριντ από Σούμο. Δεν εμφανιζόταν σε πολλά κρίσιμα ματς. Δεν έκανε ποτέ το ακόμα μεγαλύτερο βήμα. Σε μια αγγλική Κυριακή είπε σε ένα δικό μας παιδί απ’ τους Πόντιους Βέροιας «Κοίτα να δεις αν έρχομαι». Και ήρθε απ’ την άλλη.

 

6) Τσιγάρο ατέλειωτο βαρύ η μοναξιά μου

Στο Λονδίνο έχει μόλις επεκταθεί το μέτρο της απαγόρευσης του καπνίσματος. Ο Ρόνυ δεν έχει ιδέα. Του την πέφτουν 2-3 «τσέοι» από μια ομάδα – συμμορία που το ποδόσφαιρο έχει ήδη ξεχάσει. Αφήνει το τσιγάρο κάτω, το σβήνει και το πετάει σε μια γωνιά.

 

 

5) «Καλοί Άνεμοι» και Μοντεβίδεο

Είσαι αρκετά ενοχλητικός τύπος και έχεις βαλθεί να πλησιάσεις σε απόσταση αναπνοής Αργεντινό και Ουρουγουάνο που φλερτάρουν το τόπι στα ακίνδυνα του γηπέδου. Πρόβλημά σου. Τα σακουλιάσματα είναι τόσο σπουδαία που δεν χρειάζεται να μπει γκολ.

 

 

 

4) Καλτσοδέτας 

Μετά τα Γαβγάμηλα ο Μεγαλέξανδρος τα έβαλε με τη μιλίτσια του Φράνκο. Κατεβάζει 40άρα μπαλιά με uhu στο μιτάκι. Ξεκινάει τα σισπασιόνς, τακτοποιεί αυχενικά, πλασάρει στην κλειστή γωνία. Με τις υγείες σας.

 

 

3) Τάνγκο στο Βόρειο Σέλας

Σε μια γωνιά του Μάντσεστερ συναντώνται ένας Αργεντινός και ένας Νορβηγός. Το τακουνάκι είναι του νότου, ο Νορβηγός πέφτει σαν κούτσουρο, ο Αργεντινός που λίγο έλειψε να βαρεθεί να συνεχίσει την φάση κερνάει εύκολο γκολ. «Να χουμε να γκρεμίζουμε».

 

 

2) Outer Space

Αν υπάρχει ζωή εκτός γης είναι ένα καλό ξεκίνημα για να μην παίξουμε μάπες. 1986. Μεξικό. Έχει ζέστη κι μπύρα δεν βοηθάει τους Άγγλους. Ο Ντιέγκο αρχίζει τα δικά του λίγο πριν τη σέντρα. Οι σπίκερ ξεκινάνε ταχύρυθμο σεμινάριο λογοθεραπείας. Για 20 δεύτερα νομίζεις ότι παίζει με τα ανίψια του. Παίρνει το πινέλο του και … μονοκοντυλιά.

 

 

1) The Downfall

Το χει ξανακάνει άπειρες φορές. Να τον χρειάζεται η ομάδα του και να την «κουβαλάει». Εδώ το παράκανε λίγο. Έχει μόλις ανοίξει το σκορ με σουτ κλειδαρότρυπας και ξαναπαίρνει την μπάλα μπροστά από έναν κεντρικό αμυντικό της εθνικής Γερμανίας. Αλλού ο ένας, αλλού ο άλλος. Η πτώση είναι σαν γιαγιά που παραπατάει και πέφτει σε πηγάδι. Ή όπως έγραψε κάποιος στο twitter «ρε Ζερόμ έτσι έπεσε κι ένας στις 7 το πρωί έξω απ’ το Φρατζέλικο». Γενιά Χ σημαίνει να έχεις δει στα καλά τους Τζόρνταν, Ζιντάν και Μέσι.

 

 

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Γράφει όταν δεν δουλεύει, ή δεν ταξιδεύει, κάτι που σημαίνει σπάνια. Το πρωί ντύνεται εργαζόμενος του ιδιωτικού τομέα, τα μεσημέρια υποψήφιος διδάκτωρ και τα βράδια νοσταλγεί το μέλλον.

Be first to comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.