“Ποδόσφαιρο να βλέπουμε, θέλουμε από λατίνους, el corazon, η λέξη φτιάχτηκε για κείνους”

Στην διεθνή βιβλιογραφία των κοινωνικών επιστημών υπάρχει ο όρος “Eurocentrism”. Επειδή έξω έχει 2017 και αγγλικά, λίγο πολύ ξέρουν όλοι, παραθέτω την ερμηνεία του όρου “Ethnocentrism” από το Oxford Dictionary of Politics: “A view of society and politics shaped by one’s own cultural expectations. An ethnocentric approach tends to view the beliefs of one’s own community, culture or nation, and view ‘outsiders’ negatively. Ethnocentrism has been used to explain ethnic conflict and nationalism, and also as part of a broader critique of claims to objectivity in the social sciences. The charge of Eurocentrism, whereby history and development have been analysed in ways which are narrowly focused on Western conceptions of progress, whilst minimizing the contribution form, and exploitation of, non Western societies, has been levelled at a range of authors including Marx and Weber”.

Τωρά γιατί αυτή η Ευρωκεντρική θέση συνεχίζει να διαμορφώνει την κοινή γνώμη της γηραιάς Ηπείρου ακόμα και στα “ασήμαντα” ζητήματα (αν είναι εν τέλει ασήμαντα) όπως το ποδόσφαιρο, αυτό χρίζει μιας άλλης (επιστημονικής) προσέγγισης. Στον Πλανήτη Μπαλαλάικα διανύουμε πολύ συχνά την απόσταση των “σοβαρών” ζητημάτων για να μιλήσουμε για μπάλα. Άλλωστε, πολλά απ’ αυτά τα “σοβαρά”, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, φτάνουν και στο γρασίδι ή τις κερκίδες.

Και τώρα πως θα εξηγήσω αυτό τον ημίτρελο πρόλογο; Έφτασε στο inbox μου από φίλο η παρακάτω εικόνα. Οι 11 καλύτεροι Ευρωπαίοι όλων των εποχών. Τέλειο εικαστικό, πραγματικά μεγάλη εντεκάδα (ναι το ξέρω λείπουν πολλοί). Η πρώτη μου σκέψη είναι γιατί 11 Ευρωπαίοι και εξηγεί την ανωτέρα παράθεση του Ευρωκεντρισμού. Για όλα ο Ευρωπαίος αισθάνεται ανώτερος. Google, σε tab images και άπειρα search για “Africa’s top 11” και “Latin America top 11 players” και πάει λέγοντας. Τίποτα σχετικό. Μόνο φωτογραφίες με την καλύτερη ενδεκάδα όλων των εποχών, απ’ όλες τις Ηπείρους (wold’s top 11). Αλλά ο Ευρωπαίος εκεί. Να μας πεις για την μεγάλη Ευρώπη.

Δεύτερη σκέψη που απαντάει στην ερώτηση (χάνουν οι 11 καλύτεροι ευρωπαίοι;) του φίλου.
Για πλάκα, απ’ τους 11 λατίνους.

Έτσι, γιατί ο Ευρωκεντρισμός έχει και το αντίβαρό του. Άλλωστε, έχει τραγουδήσει ο Τζαμάλ “Ποδόσφαιρο να βλέπουμε, θέλουμε από λατίνους, el corazon η λέξη φτιάχτηκε για κείνους”. Σταματάω να γράφω. Ανοίγω το photoshop (είμαι σκράπας) και φτιάχνω μια εικόνα.

Χιγκίτα τέρμα (γιατί έτσι). 4άδα ‘αμυνας Ρομπέρτο Κάρλος, Τιάγκο Σίλβα, Ντάνιελ Πασσαρέλα, Καφού. Κέντρο: Ζίκο, Φερνάντο Ρεδόντο (αδυναμία είναι), Ροναλντίνιο. Επίθεση: Ντιέγκο Μαραντόνα, Ρονάλντο (ο πραγματικός), Λιονέλ Μέσσι.

Πες τώρα. Χάνουν;

 

 

 

  

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Γράφει όταν δεν δουλεύει, ή δεν ταξιδεύει, κάτι που σημαίνει σπάνια. Το πρωί ντύνεται εργαζόμενος του ιδιωτικού τομέα, τα μεσημέρια υποψήφιος διδάκτωρ και τα βράδια νοσταλγεί το μέλλον.

Be first to comment