«Ποιανού είναι η εικόνα αυτή και η επιγραφή;»

κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο κβ’

15 Τότε πορευθέντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον ὅπως αὐτὸν παγιδεύσωσιν ἐν λόγῳ. 16 καὶ ἀποστέλλουσιν αὐτῷ τοὺς μαθητὰς αὐτῶν μετὰ τῶν ῾Ηρῳδιανῶν λέγοντες· διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ Θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ διδάσκεις, καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός· οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων·  17 εἰπὲ οὖν ἡμῖν, τί σοι δοκεῖ; ἔξεστι δοῦναι κῆνσον Καίσαρι ἢ οὔ; 18 γνοὺς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς τὴν πονηρίαν αὐτῶν εἶπε· τί με πειράζετε, ὑποκριταί; 19 ἐπιδείξατέ μοι τὸ νόμισμα τοῦ κήνσου. οἱ δὲ προσήνεγκαν αὐτῷ δηνάριον.  20 καὶ λέγει αὐτοῖς· τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή; 21 λέγουσιν αὐτῷ· Καίσαρος· τότε λέγει αὐτοῖς· ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ.  22 καὶ ἀκούσαντες ἐθαύμασαν, καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἀπῆλθον. 

15 Τότε πήγαν οι Φαρισαίοι και έκαναν συμβούλιο, για να τον παγιδέψουν με λόγια. 16 Και αποστέλλουν σ’ αυτόν τους μαθητές τους μαζί με τους Ηρωδιανούς, λέγοντας: «Δάσκαλε, ξέρουμε ότι είσαι ειλικρινής και διδάσκεις την οδό του Θεού με αλήθεια και δε σε μέλει για κανέναν. γιατί δε βλέπεις σε πρόσωπο ανθρώπων.  17 Πες μας, λοιπόν, τι νομίζεις; επιτρέπεται να δώσει κανείς φόρο στον Καίσαρα ή όχι»;  18 Επειδή όμως ο Ιησούς κατάλαβε την κακία τους, είπε: «Τι με πειράζετε, υποκριτές;  19 Επιδείξτε μου το νόμισμα του φόρου». Εκείνοι έφεραν προς αυτόν ένα δηνάριο.  20 Και τους λέει: «Ποιανού είναι η εικόνα αυτή και η επιγραφή;»  21 Του λένε: «Του Καίσαρα». Τότε τους λέει: «Αποδώστε λοιπόν τα πράγματα του Καίσαρα στον Καίσαρα, και τα πράγματα του Θεού στο Θεό».  22 Και όταν άκουσαν αυτό, θαύμασαν και, αφού τον άφησαν, έφυγαν.

«Ποιανού είναι η εικόνα αυτή και η επιγραφή;»  

ΕΡΡΩΣΘΕ ΚΑΙ ΕΥΔΑΙΜΟΝΕΙΤE S01E05

Που θα πει: να έχετε υγεία και χαρά

Είναι τόσο εντυπωσιακή η τελική και θαυμαστή απάντηση: «Αποδώστε λοιπόν τα πράγματα του Καίσαρα στον Καίσαρα, και τα πράγματα του Θεού στο Θεό»  του Υιού του Ανθρώπου ώστε ίσως δε στεκόμαστε στην ερώτηση που πιο πριν κάνει. Ο Ιησούς ζητάει να δει το νόμισμα του φόρου και ρωτάει:

«Ποιανού είναι η εικόνα αυτή και η επιγραφή;».

Η ερώτηση αυτή έχει και την  ιστορική της διάσταση. Αν το νόμισμα έφερε τον Καίσαρα και την «Ιουδαία αιχμαλωτισθείσα» ήταν Ρωμαϊκό, αν έφερε το δισκοπότηρο και τους κρίνους όμως ήταν Ιουδαϊκό.

Το νόμισμα του δυνάστη ο Ιησούς το άφησε στο δυνάστη και τελείωσε την πρόταση ζητώντας να αποδώσουμε και τα του Θεού στο Θεό. Δίδαξε δηλαδή την αποδέσμευση από τον πλούτο του δυνάστη και την οδό στον πλούτο της Ελευθερίας.

«…Ήταν τόση η προθυμία, με την οποία έδιναν (όσοι είχαν περιουσίες), ώστε δεν υπήρχε ούτε ένας φτωχός [στην πρώτη χριστιανική κοινότητα των Ιεροσολύμων] Δεν έδιναν δηλαδή ένα μέρος μόνο από την περιουσία τους, κρατώντας την υπόλοιπη για τον εαυτό τους, ούτε τα έδιναν μεν όλα, αλλά με το αίσθημα πως ήταν δικά τους και τα χάριζαν. Την ανωμαλία της άνισης κατανομής των αγαθών [που συμβαίνει στις κοινωνίες] την είχαν εξαφανίσει από ανάμεσά τους και ζούσαν με μεγάλη αφθονία αγαθών. (…) Ούτε τολμούσαν δηλαδή να δίνουν οι ίδιοι απευθείας στα χέρια των φτωχών, ούτε ένιωθαν υπερήφανοι που έδιναν, αλλά έφερναν [τα χρήματα που εισέπρατταν από την πώληση των περιουσιών τους] μπροστά στα πόδια [των Αποστόλων] και αυτούς τους άφηναν να τα διαχειρισθούν και τους καθιστούσαν απόλυτους κύριους, ώστε η κατανάλωση να γίνεται από αγαθά, που ανήκαν πια σ’ ολόκληρη την κοινότητα κι όχι από δικά τους. Αυτός ο τρόπος εκτός των άλλων τους βοηθούσε και στο να μην υπερηφανεύονται.
Αν και σήμερα γινόταν το ίδιο, θα ζούσαμε πιο ευτυχισμένοι και οι πλούσιοι και οι φτωχοί. […] είναι από μόνο του φανερό, προπαντός όμως από όσα συνέβησαν τότε, πως διαθέτοντας οι πλούσιοι τις περιουσίες τους, όχι μόνο δεν φτώχυναν, αλλά και τους φτωχούς τους έκαμαν πλούσιους.» Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, 11η ομιλία στις Πράξεις, κεφ. 4,32-37. (σε μετάφραση)

Αθήνα Ιούλιος 2015

Πολιτική και οικονομική ασφυξία. Οικονομικός πόλεμος με τις ευλογιές των πλούσιων της Γης και των πλουσίων της Ελλάδας που σέρνουν τη βούληση του κόσμου στα σκουπίδια. Τέρμα τα σχολειά – τέρμα τα νοσοκομεία – τέρμα η εργασία – τέρμα το σπίτι – τέρμα το φαϊ. Χάριν των τραπεζών, των ναών του χρήματος δηλαδή. Ο Καίσαρας ζητεί να αγοράσει τη ζωή μας έναντι δανεικών και φορολογούμενων. Τα αργύρια, μας λέει πληρώνονται, και κουνάει την ουρα του.

Υιός Θηραίων, γεννήθηκα στην Αττική Γη τον Οκτώβρη του 1982. Μεγάλωνα τους χειμώνες στον Άγιο Δημήτριο και τα καλοκαίρια στη Santa Irene· στις αντιθέσεις των καιρών, των εποχών, των τόπων, των ανθρώπων. Φως, Αέρας, Γαία σκληρή και Θάλασσα από τη μία· κλουβιά, καυσαέρια, σχολειά και γράμματα απ την άλλη· παντού γύρω μουσική: μπαγλαμάδες, πιάνα, κιθάρες, λαούτα, μπουζούκια, βιολιά, ζεμπέκικα, σονάτες, μανέδες, προσευχές. Ήρθα στον κόσμο ακούγοντας, νιώθοντας, τραγουδώντας.

Be first to comment