«Άνοιξε την τηλεοραση … Εχει Euro!»

Το Καλοκαιράκι έρχεται (ή μάλλον ήρθε) και η Μπαλα-λάικα, ενόψει Euro 2008, φοράει τα καλά της: Λινό κουστουμάκι, αεράτο υποκάμισο, και ψαθινό καβουράκι.
Εντάχθηκε στο πολιτιστικό και φιλόξενο περιβάλλον του free press του Ελληνικού Φεστιβάλ «ΕΦ» και μέσα από ένα δισέλιδο/μονοσέλιδο θα σχολιάζει όσο το δυνατόν πιστότερα στα αλάνθαστα πρότυπα της δεοντολογικής ανήθικης τα τεκταινόμενα του 13ου κατά σειρά Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος.
Αρχής γενομένης από τις 22/5 και ανά 15 μέρες θα βρείτε την ανταπόκριση της Μπαλα-λάικα στο «ΕΦ».

Καλή ανάγνωση, σε φεστιβαλιστές και μη.

ΥΓ. Αποκλειστικές πληροφορίες για τον Πλανήτη Μπαλα-λάικα:

Ο Πλανήτης Μπαλα-λάικα δεν έχει ακόμη ανακαλυφθεί από το νέο, πολύπλοκο τηλεσκόπιο της ΝΑΣΑ που κόστισε την ζωή σε 4768.9092.088393 νέγρους (από την στιγμή που ο Μπάρακ Ομπάμα εγγυήθηκε την φυλετική ισότητα).

(Και κατά πάσα πιθανότητα ούτε πρόκειται όσο στην αχανή έκταση της υπερδύναμης υποβόσκει η δικτατορία του MLS)

Στην Μπαλα-λάικα οι άνθρωποι είναι ευχαριστημένοι με το παρόν τους, κάτι που σημαίνει ότι δεν σχεδιάζουν το μέλλον τους πακετάροντας το παρελθόν τους σε συσκευασία δηναρίων.

Στην Μπαλα-λάικα δεν έχει εφημερίδες. Έχει μόνο εκδότες.

Στην Μπαλα-λάικα δεν υπάρχει «πρέπει». Η λέξη δεν έχει ακόμη εφευρεθεί .

Στην Μπαλα-λάικα οι ποδοσφαιριστές σκέπτονται περισσότερο από τους στοχαστές. Οι φιλόσοφοι πετάνε γαρύφαλλα στα κέντρα διασκεδάσεως.

Στην Μπαλα-λάικα δεν έχει φανάρια. Δεν είχε ποτέ, και τα δυστυχήματα που συμβαίνουν είναι απλά μια συνειδητή υποδούλωση του ατόμου στην μεγαλειότητα του θεανθρώπου, ο οποίος ενίοτε σώζει ανάλογα με το πώς πάνε οι δωρεές και τα κέφια.

Η Μπαλα-λάικα συνορεύει μόνο με την ανυπαρξία της.

Στην Μπαλα-λάικα το φαγητό είναι πάντοτε νόστιμο. Ποτέ παχυντικό. Οι γκόμενες δεν γκρινιάζουνε, οι άντρες δεν ρεύονται και τα παιδιά δεν είναι ένα ατύχημα που συμβαίνει εξαιτίας μιας ανεπαίσθητης αμυχής σε ένα αηδιαστικά βαζελομένο latex σκουφάκι.
Στην Μπαλα-λάικα τα δέντρα είναι οι ρίποι. Η θερμοκρασία δεν ξεπερνάει ποτέ του 60 βαθμούς Κελσίου.

Στην Μπαλα-λάικα οι Μπάτσοι είναι φρικιά. Οι δικαστές ανάρχια και οι παπάδες ακριβώς όπως και στον δικό μας πλανήτη: Ανώμαλοι που κρύβουν την ιδιαιτερότητά τους πίσω από τον καθώς πρέπει συντηρητισμό.

Στην Μπαλα-λάικα οι μικροαστοί είναι εκθέματα στο μουσείο φυσικής ιστορίας.

Στην Μπαλα-λάικα πληρώνεις μόνο όταν σου το ζητούσουν. Και αυτό μόνο αν συμβεί με απόλυτα ευγενικό και λάγνο τρόπο.

Γέννημα – θρέμμα Νεοσμυρνιώτης και Πανιώνιος, παιδί των 1980s, έφηβος των 1990s και ενήλικος του «ακόμα παίζεται», ως συνεπής Millennial. Το πρωί ντύνομαι καθηγητής πολιτικής επιστήμης στο Πανεπιστήμιο, τα μεσημέρια πατέρας και τα βράδια νοσταλγώ το μέλλον, που συνήθως έρχεται με την ορμή ενός κύματος. Άλλωστε στην κορφή ενός κύματος γνωρίστηκα με τον εαυτό μου, στο Λονδίνο έμαθα να βγάζω το ψωμί μου, στη Βαρκελώνη θυμήθηκα να ονειρεύομαι, στην Αβάνα εκτίμησα την υγρασία, στο Κάιρο βρήκα τους παππούδες μου και στη Νέα Σμύρνη επιστρέφω πάντα.

Be first to comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.